در نکوهش بصره و بصریان

سرزنش مخالفان:
شمایان لشکریان آن زن بودید، و از شتر او فرمانبری کردید، و به نعره آن زبان بسته پاسخ دادید، و آنگاه که از پای افتاد گریختید. اخلاقتان ناپسند، پیمانتان سست، آیینتان دو رویی، و آبتان شوراب. آن کس که بین شما مانَد، کیفر گناهی است که بیند و آنگاه که کوچ کند، دوباره مشمول رحمت خدا گردد. گویی می‏بینم که مسجدتان در سیلاب فرو رفته و جز بلندای آن چونان سینه کشتی چیزی نمانده است، و خداوند از فراز و نشیب بر آن عذاب فرستاده و آنجا هرچه هست در آب شده است. و در روایت دیگر: سوگند به خدا، شهرتان در آب رود، گویی مسجد آن را چونان سینه کشتی یا شتر مرغ خوابیده می‏بینم. و در روایت سوم: بسان سینه پرنده در میانه دریا.